Over een klant met tijdelijke cashflowproblemen en een leverancier die te snel de stekker eruit trok.
Onlangs meldde zich een ondernemer bij ons. Al jaren werkte hij samen met dezelfde toeleverancier. Leveringen liepen soepel, de kwaliteit was goed en de relatie stabiel. Tot het misging.
Zijn bedrijf kreeg te maken met een tijdelijk cashflowprobleem. Door enkele incidentele kosten werd de liquiditeit krap. Als noodmaatregel schoof hij een aantal betalingen op, waaronder die aan deze leverancier. Niet ideaal, maar tijdelijk en oplosbaar. Dat was tenminste zijn overtuiging. Hij communiceerde dat ook en gaf aan dat betaling zou volgen.
De toeleverancier bleek minder geduldig dan verwacht. Ondanks die toezeggingen besloot hij al snel in te grijpen.
Kort daarna stopte de leverancier met leveren. Zonder voorafgaande aankondiging. Niet veel later volgde een juridische procedure: de leverancier eiste onmiddellijke betaling van de openstaande facturen én ontbinding van de overeenkomst. De leveringen waren toen al gestaakt.
De ondernemer bleef met lege handen achter.
“Mag dit zomaar?” vroeg hij ons. Wij besloten hem bij te staan in de procedure.
De feiten op een rij
- De leverancier had producten geleverd
- Er stonden facturen open
- De klant betaalde te laat wegens tijdelijke liquiditeitsproblemen
- De leverancier stopte met leveren en vorderde ontbinding
Over de kwaliteit van de levering was geen discussie. Ook niet over de intentie van de klant om te betalen. Het conflict draaide om tijd, proportionaliteit en vertrouwen.
Wat vond de rechtbank?
De centrale vraag was daarom niet óf er een tekortkoming was, maar of deze betalingsachterstand in dit concrete geval het stopzetten van leveringen en ontbinding van de overeenkomst rechtvaardigde?
De rechtbank oordeelde uiteindelijk, mede op basis van onze argumenten, dat de tekortkoming in deze omstandigheden de ontbinding niet rechtvaardigde.
Daarbij woog de rechter onder meer mee: de langdurige handelsrelatie; het tijdelijke karakter van het liquiditeitsprobleem; de communicatie en toezeggingen van de klant en de verstrekkende gevolgen van het abrupt stopzetten van leveringen.
De leverancier had bovendien nagelaten de klant formeel in gebreke te stellen en een duidelijke, redelijke termijn te geven om alsnog te betalen.
De vordering tot ontbinding werd daarom afgewezen.
Terug naar onze cliënt
Onze cliënt was zichtbaar opgelucht.
“Dus ik stond niet meteen fout, ook al betaalde ik te laat?”
Inderdaad. De rechter keek niet alleen naar de euro’s, maar ook naar het gedrag van partijen en de proportionaliteit van het ingrijpen. En op dat punt had de leverancier te snel en te zwaar geschakeld.
De geleerde lessen
Voor ondernemers aan beide kanten van de keten:
- Te laat betalen is altijd een tekortkoming
- Maar niet elke tekortkoming rechtvaardigt ontbinding
- Stoppen met leveren is een zwaar middel
- Context, proportionaliteit en dossieropbouw zijn doorslaggevend
Door de verstoorde relatie koos onze cliënt uiteindelijk voor een andere leverancier. Met één duidelijke conclusie: afspraken voortaan sneller en scherper vastleggen.
Praktische tips
Voor afnemers
- Communiceer direct bij betalingsproblemen
- Leg betalingsafspraken en uitstel schriftelijk vast
- Let scherp op ingebrekestellingen en termijnen
Voor leveranciers
- Volg het juridische stappenplan vóór opschorting of ontbinding
- Wees expliciet over termijnen en consequenties
- Bouw eerst een dossier op voordat je de relatie beëindigt
Heb je zelf te maken met een geschil of wil je eens checken of de samenwerkingsvoorwaarden actueel en juridisch gedekt zijn? Neem dan eens contact op met Rob Beks van Beks Advocaten via r.beks@beksadvocaten.nl.